cha-aim.'s profilecha-aimPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
cha-aimฉันมีความสุขทุกเวลาเหมือนฝันไป..และอยากให้รุสิ่งที่ฉันเกบมันอยู่ข้างใน..ช่วงชีวิตที่เคยมีเธอคือช่วงเวลาที่ฉันเปนสุขในหัว...ใจ |
||||
|
ใจนะคะ ที่เข้ามาเปนห่วงเปนใยกันและกัน
Princesswrote:
สุขสันต์วันพ่อนะจ๊ะ
Dec. 5
Princesswrote:
แอบย่องเข้ามาทักทายเจ้าของสเปสค่า เจ้าหญิง
Nov. 6
นู๋ปัดwrote:
ได้ข่าวว่าไม่สบายขอให้หายเร็วนะคะ เปนกำลังใจให้จะได้ไปสู้กันในเกม 555+ บายคะ
Oct. 17
VividBoywrote:
มาเยี่ยมคร๊าบ ชมพูสดใสได้ใจจริง มองไม่เห็งอารายเลย 55 ล้อเล่งจ๊า
เอาหนุ chobit เป็นพื้นหลังด้วย น่ารัก
Aug. 28
✿｡.No(╥﹏╥)oT.｡✿wrote:
ไงจ้ะ...
ไปดูหนังจิ คลายเครียดได้นะ มีไรโทมาปรึกษาได้ ถึงแม้ว่าเราจะเพิ่งรู้จักกัน แต่ไว้ใจเพื่อนคนนี้ได้เสมอ
.
..
...
รับรอง
 glitter-graphics.com
July 29
|
kiss...me
ระยะทางที่แสนไกล ลมที่โชยผ่าน อากาศดีๆ แสงอ่อนๆจาดวงอาทิตย์ . . . คิดถึงเธอจัง
เสียงของเธอแว่วมาทุกครั้งที่คิดถึง จะมากไปรึเปล่านะ
บางทีก้อดคิดไม่ได้ว่า ได้ล้ำเส้นบางๆที่กั้นเราไว้ไปรึเปล่า ถ้ามากไป...เธอจะเบื่อมั๊ยนะ ถ้าน้อยไปก้อดคิดถึงไม่ได้
มีบางครั้งได้คำถามย้อนกลับมาว่า "เบื่อเราบ้างมั๊ย...โทรหาบ่อยอย่างนี้...แต่ยิ่งไกลก่ยิ่งคิดถึง"
แอบยิ้มอยู่ในใจ
แต่...เอ๊ะ!!!
เป็นเรามิใช่หรอที่เป็นคนโทร
เราดูหนังกัน แต่...อยู่กันคนละที่ เราฟังเพลงกัน แต่...อยู่กันคนละที่ เราเล่นเกมกัน แต่...อยู่กันคนละที่ เรานั่งคุยกัน แต่...ก้อยู่กันคนละที่
ถึงแม้เราอยู่ที่เดียวกันแต่เราก้ไม่ได้เจอกัน นานๆนะที่เราจะได้พบ
ยิ่งตอนนี้ยิ่งห่างกัน...กลับยิ่งคิดถึงหนักกว่าเก่า
แล้วฉันก้กลับมา ก่อนหน้านี้ฉันต้องการจะเจอเขาก่อนที่เราจะจากกัน เขาไม่รับปากฉัน..แต่ก้มีเรื่องวุ่นๆซะก่อน ฉันปลอบใจตัวเอง เรายังเหลือเวลาอีกมากที่จาได้เจอกันนี่นา พรุ่งนี้ยังมีเสมอ
กลับมาแล้ว ฉันรับโทรศัพท์ "ยังวุ่นอยู่เลย...อาบน้ำรอก่อนนะ...ยังไม่รับปากแล้วจาโทรหา" แต่อย่างน้อยก้ยังรู้สึกดีว่าเราได้อยู่ใกล้กันขึ้น
ต่อไปก้เหลือแต่รอ...รอ...รอ...รอ...รอ
ฉันรับโทรศัพท์ "...ถ้าเราจะบอกว่าเราไปไม่ได้...จะว่าอะไรมั๊ย..."
รู้สึกเศร้านิดๆ ""...ไม่เป็นไรจ้า...เราเข้าใจว่างานก้ต้องเป็นงาน...ไม่เป็นไรวันหลังก้ได้...""
มีเสียวหัวเราะดังผ่านมา "...แต่นั่นมันเรื่องสมมุติ..ตอนนี้กำลังออกจากบ้านไปหาไง..."
สีหน้าเริ่มเปลี่ยน อิอิ
เราทานข้าวกันท่ามกลางอากาศหนาว (และเพลงที่ไม่ค่อยจาได้เรื่อง) มือเขาเย็นและเริ่มสั่น อยากช่วยอาไรบ้างแต่เราก้หนาวอยู่เหมือนกัน ฉันมีเสือคลุมอยู่หนึ่งตัว และบอกเขาถ้าหนาวให้เอาไปห่ม เหมือนจาพยายามใส่นะแต่มันใส่ไม่ได้จริงๆ (ก้เสื้อผู้หญิงนี่นา)
ถึงแม้ว่าจาต้องนั่งรอเขาคุยโทรศัพท์จากที่ไกลเป็นเวลานาน ความหนาวมันไม่หนาวเท่านี้เลย แต่เราก้รู้แต่แรกแล้วนี่นาว่าเรื่องมันต้องเป็นแบบนี้
ไม่เป็นไร ขอแค่ปัจจุบันเรายังมีความสุขก้น่าจะดีแล้วนี่ ดีกว่า... เราไม่เคยได้สุขเลย
หมดเวลาแล้ว มือฉันเย็นลงๆ...แต่มือเขากลับอุ่นขึ้น มืออุ่นนั้นจับมือที่เย็นอย่างอ่อนโยน ฉัน...รู้สึกดี เหมือนกับได้มีใครสักคนมาคอยปกป้องเราไว้ จับมือไว้อย่างนั้น เวลาผ่านไปเท่าไหร่ไม่รู้ ไม่อยากปล่อยเลย
จูบที่อบอุ่น หวั่นไหว...แทบไม่กล้ามองหน้า และคิดว่าเขาคงไม่ได้ยินเสียงหัวใจฉันหรอก ว่ามันเต้นเร็วเพียงใด
คำคืนอันแสนสั้นแต่ยาวนาน จบลงด้วยความอบอุ่น ยังจดจำและเกบไว้ในพื้นที่ๆดีที่สุดในหัวใจ และจะไม่มีวันลืม
เดินไม่เป็นช่วงเวลาแห่งการตัดสินใจ
ดำเนินไป...โดยไม่มีคำตอบ
เหมือนเดินมาหยุดตรงทางแยก
มีเพียง3ทางให้เลือกเดิน
1.
เดินไปทางซ้าย
ทางที่มีคนรอเราอยู่...แต่มีหมอกควันเต็มไปหมด
2.
เดินไปทางขวา
ทางที่ไม่รู้ว่าคนที่อยู่ปลายทางเค้าต้องการเราหรือเปล่า
(แต่ใจเราเรียกร้องที่จะไปเหลือเกิน)
3.
เดินย้อนกลับไป
ไปยังทางที่เราเดินมา...ทางที่ความเป็นจริงแล้วไม่อาจย้อนกลับไปได้
.
.
.
ฉันไปไม่ถูก
ไม่รู้จาเลือกเดินทางใด
ในใจอยากล่วงรู้อนาคตว่าปลายทางนั้นเราจะไปหยุดยืนอยู่ที่ใด
แต่ทำไม่ได้...เป็นเพียงความฝัน
ใครเล่าจะล่วงรู้
เวลานี้
ฉันหยุดยืนอยู่กลางทางแยก
อยากนั่งพักเหลือเกิน
เพื่อที่จะรอว่าหากมีใครเดินผ่าน
คนๆนั้นอาจเดินกลับมาเพื่อรับเราไปด้วยกัน
ทางขวาว่างเปล่า
แต่มีเสียงกระซิบออกมาว่าต้องการฉันเหลือเกิน
ทางซ้าย
กลับมีคนหนึ่งคนเดินมาหาฉัน
ยื่นมือฉุดดึงฉันลุกขึ้นมา...โอบกอดฉันไว้
แต่มีใครยืนอยู่ข้างๆเค้า
จิตใจหวั่นไหว
อยากกอดเอาไว้อย่างนี้ให้นานเท่านาน
เขามองหน้าฉันแล้วบอกฉันเบาๆว่า
"อย่าเกลียดฉันๆ"
แล้วฉันจาเกลียดเธอลงได้อย่างไรกันเล่า
ฉันยืนอยู่อย่างนั้น
ทางขวาที่มองไม่เหนทาง
และซ้ายที่ไม่อาจเลือกเดินได้
ฉัน
.
.
.
เดินไปไม่เปนเลยจริงๆ
|
|
||
|
|
